Ενημέρωση
Νέα
Εκθέσεις
Δελτία Τύπου
Εκδηλώσεις
Περί Φωτός...
Συνεντεύξεις
Εταιρίες
Εκπαίδευση
Έργα Εταιριών
Ανεξάρτητοι Σχεδιαστές
Εργασίες
Άρθρα
Ιδέες & Λύσεις
Τεχνολογίες
Τεχνο - γνωσία
Περιήγηση
Προϊόντα
Επαγγελματικός
Εσωτερικών Χώρων
Εξωτερικών χώρων
LED
Διακοσμητικά
International Posts
Events
News
 
Διαφημιστικά Banner
Naxos island Greece
 
 
Περί φωτός... / Συνεντεύξεις
 
Αυτοφώτιστος χώρος  
Δημοσίευση: 11 Μαΐου 2010
 

...η παρουσία του φωτιστικού σώματος είναι απαραίτητη, μόνο ως αξία αντικειμένου, με την ίδια αξία που θα μπορούσε να έχει ένα γλυπτό.
Συνέντευξη του Δημήτρη Νασίκα (Σχεδιαστής Φωτισμού).

1. Ο αυτοφώτιστος χώρος αποτελεί την παγκόσμια τάση που ακολουθείται την τελευταία δεκαετία. Ως υποστηρικτής και ακόλουθος της στα έργα σας από το 1996, πως θα την ορίζατε σήμερα, μιας και η ελληνική πραγματικότητα τώρα ξεκινάει να τη γνωρίζει.

Στη συγκεκριμένη τάση ορίζεται τα φωτιστικά να παραμένουν κρυμμένα, το φως δίνει την εντύπωση πως αυτοπροσκαλείται. Είτε ψυχρό, είτε θερμό, παρουσιάζεται χωρίς να αποκαλύπτει την πηγή του, η παρουσία του φωτιστικού σώματος είναι απαραίτητη, μόνο ως αξία αντικειμένου, με την ίδια αξία που θα μπορούσε να έχει ένα γλυπτό.

Ο "αυτοφώτιστος χώρος" δεν ακυρώνει την παρουσία των φωτιστικών, αντιθέτως τα χρησιμοποιεί, όχι για να καλύψουν μία αισθητική αμηχανία αλλά για να ολοκληρώσουν την τελική εικόνα του έργου.

Ιστορικά θα ήθελα να πω ότι η έμπνευση ήρθε από το θέατρο για να περάσει αργότερα στην αρχιτεκτονική, τον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο.

2. Ποιος είναι ο λόγος που παραμένετε πιστά υποστηρικτής της συγκεκριμένης τάσης;

Το είδος φωτισμού που έχω επιλέξει να εφαρμόζω, είναι η απάντηση που έδωσα στον εαυτό μου στο ερώτημα τι είναι φωτισμός, ποιος φωτισμός μου αρέσει.

Όταν ήμουν σε κάποιο χώρο πολλές φορές, όπου υπήρχαν έντονες θαμβώσεις , έβαζα το χέρι μου πάνω από τα μάτια μου ώστε να κρύβω τα φωτιστικά και να βλέπω μόνο το αποτέλεσμα. Τότε γινόταν ένας άλλος χώρος, πιο φιλικός, με βάθος, με προοπτική, ένας χώρος που αίφνης εμφάνιζε τα στοιχεία του, τα αντικείμενά του και για τα εμπορικά καταστήματα, τα προϊόντα που φιλοξενούσε.

Συνήθως, ο μόνος λόγος της παρουσίας των φωτιστικών σωμάτων, ήταν και είναι μέχρι σήμερα, η βολή, όσον αφορά την ευκολία των σχεδιαστών - κατασκευαστών. Συνήθεια, που έγινε μόδα τη δεκαετία 1990-2000 και είχε σαν αποτέλεσμα βλέποντας ένα χώρο να λέμε, "ααα πολύ ωραία φωτιστικά!" με τις πιο πολλές εταιρείες να ακολουθούν, βέβαια, αυτή την τάση κατασκευάζοντας πολλές φορές το ίδιο σε χαρακτηριστικά, εξάρτημα φωτισμού, νίκελ, χρώμιο, άσπρο, μαύρο, στρογγυλό, τετράγωνο κ.α.. Στα προϊόντα καλών εταιρειών το χαρακτηριστικό της θάμβοσης αντιμετωπίζονταν. Όλες οι υπόλοιπες εταιρείες, εκμεταλλευόμενες την άγνοια το θεωρούσαν περιττό κάνοντας μόδα τον κανόνα, "εάν δεν μπορείς να φωτίσεις, ΣΤΡΑΒΩΣΕ ΤΟΥΣ".

Μου αρέσει που ο άνθρωπος νοιώθει όλο και πιο έντονα την ανάγκη να ζει, να εργάζεται και να κοινωνικοποιείται σε χώρους όπου τον φέρνουν πιο κοντά στον συναισθηματικό - δημιουργικό εαυτό του. Οι χώροι γίνονται πιο λιτοί, τίποτε τυχαίο, τίποτε περιττό. Ανακαλύπτουμε σιγά - σιγά ότι η ανάγκη μας για ισορροπία και αρμονία θέλει και τον "κατάλληλο φωτισμό" κυριολεκτικά και μη.

3. Βάσει της συγκεκριμένης τάσης, οι φωτιστικές πηγές ενσωματώνονται στο χώρο, για τη δημιουργία ενός αισθαντικού θεατρικού αποτελέσματος. Αυτό δεν απαιτεί την απόλυτη συνεργασία του μελετητή φωτισμού με την αρχιτεκτονική ομάδα για τον καθορισμό των στόχων από τα πρώτα στάδια του έργου;

Έτσι ακριβώς, ειδικότερα εάν πρόκειται για "μελέτη" φωτισμού και όχι για "πρόταση", όσο νωρίτερα καλέσει ο αρχιτέκτονας τον σχεδιαστή φωτισμού τόσο το καλύτερο, πρότυπα θα έλεγα ότι αυτή η διαδικασία, ιδανικά, ξεκινά από τα μπετά, έτσι ώστε να περιοριστούν οι πιθανότητες για "γρήγορες" λύσεις αλλά και να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές ώστε φως και χώρος να γίνουν ένα, πράξη που στην αρχή του έργου γίνεται ευκολότερα.

Άλλωστε, έχει γίνει πλέον συνείδηση πως ο φωτισμός έχει τη δύναμη να "δομήσει ή να αποδομήσει" έναν χώρο. Για την ακρίβεια ο φωτισμός αποτελεί ο ίδιος δομικό στοιχείο, όχι βεβαίως της κατασκευής, αλλά της εικόνας της κατασκευής. Άρα είναι καλό ο χώρος να δημιουργείται μαζί με το φως του.

4. Βάσει αυτών που προκύπτουν από την συζήτηση, ένας σχεδιαστής που εφαρμόζει την τάση του «αυτοφώτιστου χώρου», θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σχεδιαστής θεατρικού φωτισμού; Αν ναι, πως θα τον διαφοροποιούσατε από ένα μελετητή αρχιτεκτονικού φωτισμού;

Οχι βέβαια! Είναι τελείως διαφορετική η τεχνική κατάρτιση, η γνώση του φωτιστικού υλικού και γενικότερα των φωτιστικών υλών που προϋποθέτεται να έχει ο ένας επαγγελματίας από τον άλλον, για τον λόγο του ότι είναι τελείως διαφορετικές οι ανάγκες. Στο θέατρο υπάρχει η σκηνή σαν μία προβολή, στημένη σε συγκεκριμένες θέσεις, ο θεατής βρίσκεται και αυτός στατικός σε συγκεκριμένες επίσης θέσεις. Στον αρχιτεκτονικό φωτισμό, πάλι, παρόλο που και εδώ ο φωτιστής δημιουργεί φωτιστικές ʽσκηνέςʼ στο χώρο οι "θεατές" κινούνται μέσα στην προβολή, ζουν, εργάζονται, ψωνίζουν. Εδώ, λοιπόν, μιλάμε για μία τέχνη εφαρμοσμένη όπου η καλλιτεχνική προσέγγιση περνάει μέσα από το πρίσμα και της λειτουργικότητας.

5. Σε ένα πρόσφατο άρθρο που ανεβάσαμε στο flashlight.gr, χαρακτηρίσθηκε το έργο των μελετητών αρχιτεκτονικού φωτισμού από τον κ. Eaglen λίγο βαρετό. Συμφωνείτε με αυτή τη θέση;

Κατ΄αρχήν, αρχιτεκτονικοί φωτισμοί είναι όλες οι τάσεις-τρόποι φωτισμών, αφού φωτίζουν χώρους.

Πιστεύω πως ο κ. Eaglen αναφέρθηκε στον "Αρχιτεκτονικό Φωτισμό" σαν συγκεκριμένο τρόπο φωτισμού χώρων. Αυτό το είδος είναι ο φωτισμός που έκαναν κάποιοι αρχιτέκτονες ή ο φωτισμός που εκπαίδευσαν τους συμβούλους των εταιρειών να κάνουν. Με την βοήθεια τον όλο και περισσότερο εξελισσόμενων προγραμμάτων σχεδιασμού φωτισμού, τα συγκεκριμένα αποτελέσματα φαίνονται όλο και ποιο άρτια - αψεγάδιαστα, αλλά χωρίς κανένα ενδιαφέρον, σαν ένα τέλειο τραπέζι φαγητού χωρίς γεύση, σαν ένα ωραίο άνθρωπο χωρίς συναισθήματα. Όντως βαρετό.

Ο κύριος Eaglen προφανώς χαρακτηρίζει βαρετή τη λογική κατανόηση του φωτισμού, ο αυτοφώτιστος χώρος όμως απαιτεί συναισθηματική προσέγγιση. Ο φωτισμός είναι εξ ορισμού μία τέχνη συναισθημάτων, είναι ο τονισμός, η στίξη.

Παρόλα αυτά, γνωρίζοντας ότι ο φωτισμός χρειάζεται παντού, σε όλους τους χώρους, αλλιώς χώρος δεν υπάρχει, δέχομαι ότι πολλοί χώροι όπως, τράπεζες, super markets, πολυκαταστήματα κ.α. όπου οι πράξεις μας είναι απόλυτα συγκεκριμένες δεν χρειάζονται, πιθανότατα, τίποτα παραπάνω εκτός από μία μερική γνώση του φωτιστικού υλικού, ένα πρόγραμμα φωτισμού και τον χειριστή του. Αλλά στον εκθεσιακό χώρο ενός μουσείου, σε μία γκαλερί, σε ένα εστιατόριο, σε ένα καφέ, σε ένα σπίτι, αλλά και σε ένα κατάστημα πολλές φορές, είναι σημαντική η ανάδειξη - υποστήριξη, της αισθητικής, της ποιητικής πλευράς του χώρου. Στα έργα ζωγραφικής δεν είναι η τεχνολογία που καθορίζει την ποιότητα της τέχνης ή του καλλιτέχνη, αλλά το περιεχόμενο και ο τρόπος που ο σχεδιαστής φωτισμού μεταφράζει τις ιδέες του δημιουργού.

6. Τι είναι αυτό το οποίο θα χαρακτήριζε κατά τη γνώμη σας το αποτέλεσμα μιας μελέτης ως επιτυχημένο; Θεωρείτε ότι υπάρχουν αντικειμενικά και υποκειμενικά κριτήρια στην αξιολόγηση ενός έργου;

Τα μετρήσιμα μεγέθη του αρχιτεκτονικού φωτισμού συνίστανται από φαινόμενα που είναι εύκολο να υποβληθούν σε τεχνικό έλεγχο όπως είναι οι θαμβώσεις, ακτινοβολία, ανεπιθύμητες ανακλάσεις, φωτο-μόλυνση του περιβάλλοντος, κανονισμούς της Ε.Ε., εξοικονόμηση ενέργειας CO2, ασφάλεια, επιθυμητά επίπεδα φωτισμού κλπ. Εντούτοις, ακριβώς επειδή πρόκειται για ʽαρχιτεκτονικό σχεδιασμόʼ πάσχει από τις ιδιαιτερότητες και απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η αρχιτεκτονική ελευθερία και άποψη. Όπως η επίστρωση των πατωμάτων ενός σπιτιού με μάρμαρο δεν έχει μετρήσιμα αποτελέσματα για το αρχιτεκτονικό - και όχι το μηχανικό - έργο, αλλά στον κάτοικο του σπιτιού η επιλογή αυτή παίζει καθημερινό και σημαντικότατο ρόλο, έτσι και ο φωτισμός στα σημαντικότερα αποτελέσματα και χαρακτηριστικά του δεν είναι δυνατόν να καταγραφεί με μετρήσιμα μεγέθη.

Το μόνο που θα προσθέσω στα παραπάνω ως μετρήσιμο μέγεθος επιτυχίας σε ένα σχεδιασμό φωτισμού είναι, οι σωστά τοποθετημένες εναλλαγές φωτεινότητας, οι σωστά σχεδιασμένες σκιές.

Πέρα από τα παραπάνω το αποτέλεσμα ενός φωτισμού μπορεί να κριθεί επιτυχές όταν, από την αρχή αισθανόμαστε ωραία στον χώρο αλλά δεν μπορούμε, τουλάχιστον άμεσα, να προσδιορίσουμε το γιατί μας συμβαίνει αυτό, απλά νοιώθουμε όμορφα, μας αρέσει που βρισκόμαστε εκεί. Μπορούμε να λειτουργούμε, να υπάρχουμε, μπορούμε να κάνουμε ακούραστα το οτιδήποτε ο χώρος προσφέρει να κάνουμε, αισθανόμαστε ευπρόσδεκτοι, ενώ κατά τη διάρκεια της παραμονής μας, μας παρουσιάζονται ωραίες εκπλήξεις, εκπλήξεις που ενώ υπάρχουν στον χώρο τους συνυπάρχουν και με όλους τους άλλους χώρους, δημιουργώντας φωτιστικούς συνειρμούς.

7. Μπορεί αυτή η τάση να εφαρμοσθεί σε ένα ολοκληρωμένο χώρο, γεγονός το οποίο λογικά θα καλείστε να αντιμετωπίσετε πολύ συχνά; Δηλαδή το σπίτι, ή το γραφείο που μόλις μετακόμισα;

Υπάρχουν πλέον πάρα πολλές εφαρμογές που θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν αλλά και πολλά φωτιστικά όπου θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε ένα χώρο και να συμβάλουν σε ένα τέτοιο τελικό φωτιστικό αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, είναι καλό τις πιο πολλές φορές να μπορεί ο χώρος να υποστεί ένα βάψιμο - φρεσκάρισμα μετά το τέλος των εφαρμογών.

 

Link :

Αναζήτηση
Newsletter
 
 
Διαφημιστικά Banner
 
Facebook Group
 
 
Popular Articles
 
 
All rights reserved Copyright © 2004-2010 Όροι Χρήσης Powered by GREED PROMO.