Όταν το 1992 η Ελευθερία Ντεκώ πρωτοεμφανίστηκε στο ελληνικό θέατρο, βρέθηκε σε ένα χώρο που το επάγγελμα του Σχεδιαστή Φωτισμού ουσιαστικά δεν υπήρχε.
Σε μια παλαιότερη συνέντευξη της αναφέρει: «Όταν ήρθα το 1992 στην Ελλάδα το όνομα του φωτιστή δεν έμπαινε ούτε στο πρόγραμμα της παράστασης. Τους φωτισμούς τούς έκανε ένας ηλεκτρολόγος ή ο σκηνοθέτης μαζί με τον ηλεκτρολόγο. Αυτό άλλαξε. Παραγωγοί και σκηνοθέτες άρχισαν να καταλαβαίνουν την ανάγκη του φωτιστή. Στην Ελλάδα ήμουν η πρώτη που σχεδίαζε φωτισμούς. Όταν ήρθα, με κοιτούσαν σαν Αρειανή!»
Η πορεία της στο χώρο ξεκίνησε όταν τελειώνοντας τις σπουδές της στην Ελλάδα (Αγγλική Φιλολογία και καθηγήτρια μπαλέτου) αποφάσισε να φύγει για μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Εκεί - χωρίς να έχει πλήρη επίγνωση ότι επέλεγε επάγγελμα και καριέρα - σπούδασε Lighting design, Performance and Choreography, εντυπωσιάστηκε και τελικά αφιερώθηκε σε αυτό. Εργάστηκε σε διάφορα θέατρα της Ν. Υόρκης έως το 1992 οπότε και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Έχει κάνει τις μελέτες φωτισμού σε περισσότερες από 350 παραστάσεις για θέατρο, μουσική, χορό, όπερα και εικαστικές εγκαταστάσεις, ενώ έχει κληθεί επανειλημμένως από ομάδες του εξωτερικού να φωτίσει χορευτικές παραστάσεις σε διεθνή φεστιβάλ αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.
Σήμερα θα την βρείτε να διδάσκει Θεατρικό Φωτισμό στο τμήμα θεατρικών σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Στο παρελθόν έχει διδάξει Lighting Design στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης και σεμινάρια θεατρικού φωτισμού για επαγγελματίες στην Αθήνα.
Από το 2001 ασχολείται και με τον αρχιτεκτονικό φωτισμό αναδεικνύοντας κυρίως όψεις κτιρίων όπως το κτίριο του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης επί της Λεωφόρου Αμαλίας.
Η συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες ΑΘΗΝΑ 2004 ως Διευθύντρια και Σχεδιάστρια Φωτισμών των Τελετών Έναρξης και Λήξης ίσως είναι η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα της, για την οποία και απέσπασε το διεθνές βραβείο EMMY for Outstanding Lighting Direction το 2005.
Στην ακόλουθη συνέντευξη που έδωσε στο site «Επαγγέλματα από τον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού», πέρα από το γενικότερο ενδιαφέρον, αναφέρεται σε πολύ σημαντικά θέματα που αφορούν όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν μια ανάλογη επαγγελματική κατεύθυνση.
